Qeveria e Venezuelës po përgatitet për një rezistencë të tipit gueril ose për të krijuar kaos në rrugët e kryeqytetit Caracas në rast të një sulmi ajror ose tokësor nga SHBA, sipas burimeve dhe dokumenteve të planifikimit të siguruara nga Reuters.
Kjo strategji është një pranim i fshehtë i mungesës së personelit dhe pajisjeve të ushtrisë venezuelase.
“Ne nuk do të zgjatnim as dy orë në një luftë konvencionale,” tha një burim afër qeverisë, duke vënë në dukje se vendi nuk është “i përgatitur ose i profesionalizuar për një konflikt” kundër një prej ushtrive më të fuqishme dhe të trajnuara mirë në botë.
Presidenti Nicolas Maduro, në pushtet që nga viti 2013, ka akuzuar presidentin Donald Trump se synon ta rrëzojë dhe ka theksuar se ushtria dhe qytetarët venezuelas do të rezistojnë çdo përpjekjeje të tillë.
Sipas burimeve, ushtria ka rreth 60,000 anëtarë të gatshëm për t’u angazhuar në “luftën e rezistencës”, ndërsa milicitë civile – që Maduro pretendon të jenë 8 milionë – mund të ndihmojnë në mbrojtjen e territorit.
Strategjitë e qeverisë
1.Rezistenca guerile:
Dokumentet e planifikimit tregojnë se njësi të vogla në mbi 280 lokacione do të kryejnë sabotime dhe taktika guerile. Pajisjet e përdorura janë kryesisht të vjetruara dhe ruse, përfshirë helikopterë, tanke dhe raketa portative Igla, që sipas urdhrit duhet të shpërndahen dhe të përdoren për të mbrojtur pozicionet pas sulmit të parë amerikan.
“Çdo forcë ushtarake në botë e di fuqinë e Igla-S, dhe Venezuela ka jo më pak se 5,000 të tilla,” tha Maduro, duke shtuar se raketat janë vendosur “në çdo mal, qytet dhe fshat”.
2.Krijimi i kaosit në rrugë (“anarchization”):
Qeveria mund të përdorë shërbimet e inteligjencës dhe mbështetësit e armatosur të partisë në pushtet për të krijuar çrregullim dhe për ta bërë vendin të papërballueshëm për forcën e huaj. Një burim afër opozitës vlerëson se rreth 5,000 deri 7,000 persona mund të marrin pjesë në këtë skenar.
Sfida për ushtrinë venezuelase
Ushtria përballet me mangësi të trajnimit, paga të ulëta dhe pajisje të vjetruara. Disa komandantë kanë qenë të detyruar të negociojnë me prodhues lokalë për ushqim për trupat e tyre, sepse furnizimet shtetërore nuk mjaftojnë. Ushtarët e zakonshëm paguhen rreth 100 dollarë në muaj, shumë më pak se kostoja e një shporte ushqimore bazë, e cila llogaritet rreth 500 dollarë.
Maduro ka mbajtur besnikëri të lartë nga ushtria duke vendosur oficerë në pozita qeveritare dhe në kompani shtetërore, një praktikë e trashëguar nga Hugo Chavez.
Analistët theksojnë se qeveria po përdor më shumë një strategji frikësimi dhe disuazhi, sesa aftësi reale ushtarake. Andrei Serbin Pont, analist i sigurisë dhe mbrojtjes, vëren:
“Mesazhi nuk është kapaciteti ushtarak real, por paralajmërimi për kaos: kërcënimi që këto pajisje mund të përfundojnë në duart e grupeve të armatosura, guerilëve, paramilitarëve ose ish-ushtarakëve të riorganizuar, duke përkeqësuar dhunën dhe paqëndrueshmërinë gjatë një tranzicioni të mundshëm.”
Kjo përgatitje reflekton shqetësimin e qeverisë për një sulm të mundshëm amerikan, pas disa ndërhyrjeve të SHBA-së ndaj anijeve të dyshuara për trafik droge në Karaibe dhe për një grumbullim të madh ushtarak amerikan në rajon.
