Udhëheqësit e Iranit po mbushin Teheranin me posterë propagandistikë që mburren me unitetin kombëtar dhe fitoren ndaj një superfuqie globale, vetëm pak muaj pasi shtypën protestat me vrasje masive dhe ndërsa lufta po rëndon dhimbjen ekonomike për popullin e tyre.
Përbri imazheve të Gardës Revolucionare dhe Ngushticës së bllokuar të Hormuzit, autoritetet po organizojnë dasma masive me tematikë ushtarake dhe seanca publike të trajnimit me armë në xhami, për të lëvduar frymën e rezistencës kombëtare.
Ndryshe nga mesazhet fetare revolucionare të së kaluarës, propaganda e sotme vë theksin te temat nacionaliste që synojnë të shkojnë përtej bazës së tyre mbështetëse radikale.
“Ideologjia e vjetër e Republikës Islamike nuk kishte më ndonjë tërheqje të madhe brenda shoqërisë. Prandaj, lindi nevoja për t’u mbështetur në elementë të tjerë të identitetit iranian që mund të mobilizonin masat,” tha Ali Vaez, drejtor i projektit për Iranin në Grupin Ndërkombëtar të Krizave (Crisis Group).
Megjithatë, se sa sukses mund të ketë kjo fushatë te një popullsi thellësisht e zhgënjyer, mbetet e diskutueshme, thonë Vaez dhe analistë të tjerë.
Ndonëse Irani ka arritur t’u bëjë ballë sulmeve ajrore të SHBA-së dhe Izraelit dhe e ktheu presidentin amerikan Donald Trump në tryezën e bisedimeve duke mbyllur Ngushticën e Hormuzit — një rrugë jetike globale e furnizimit me naftë — ai përballet me një situatë të rëndë në nivel të brendshëm.
Ekonomia, e cila ishte në gjendje të dëshpëruar që para luftës, rrezikon shpërbërjen, dhe një fushatë në rritje e represionit dëshmon frikën e autoriteteve nga trazirat e reja të brendshme.
Të ndodhur përballë këtij sfondi të vështirë, autoritetet po mbështeten ende te motivet e njohura të propagandës iraniane për rezistencë kombëtare dhe fajësimin e Perëndimit, por po zbehin disa nga imazhet e vjetra revolucionare.
Ikonografia e dëshmorëve të myslimanëve shiitë, një shtyllë kryesore për dekada të tëra, pjesërisht i ka lënë vendin simboleve kombëtare dhe historike persiane, të cilat dikur përbuziheshin në Republikën Islamike sepse kujtonin të kaluarën monarkike, shkruan Reuters.
Ndërkohë, mbulimi nga televizioni shtetëror i tubimeve të shpeshta të organizuara nga autoritetet paraqet intervista me gra pa shami, diçka që për një kohë të gjatë ka qenë e pashfaqshme në mediat iraniane.
“Është një përpjekje për të treguar se çdo gjë është normale në Iran, se jemi të gjithë të bashkuar dhe se nuk po masakrojmë popullin tonë,” tha Ali Ansari, profesor i historisë moderne në Universitetin e St Andrews në Skoci. “Kjo do të funksionojë deri diku me ata që janë të luhatur në mes, por shumica e iranianëve nuk e besojnë vërtet.”
