Një gjykatë në Korenë e Jugut dënoi të enjten ish-Presidentin Yoon Suk Yeol me burgim të përjetshëm për udhëheqjen e një kryengritjeje gjatë përpjekjes së tij të dështuar për të vendosur vendin nën ligjin ushtarak në dhjetor të vitit 2024.
Dekreti i tij jetëshkurtër e hodhi Korenë e Jugut në trazira, e ndau thellësisht vendin dhe i dha opozitës një fitore dërrmuese gjashtë muaj më vonë. Yoon, 65 vjeç, tashmë është dënuar me pesë vite burg për abuzim me pushtetin dhe pengim të arrestimit të tij. Ai përballet gjithashtu me dy gjyqe të tjera, por verdikti i sotëm përfshinte akuzën më të rëndë – udhëheqjen e një kryengritjeje.
Kryengritja
Kryengritja i referohet aktit të revoltës kundër ose përmbysjes së një qeverie apo autoriteti të vendosur të një shteti kombëtar, shpesh përmes mjeteve të dhunshme.
Sipas kushtetutës së Koresë së Jugut, presidentët në detyrë janë imunë nga ndjekja penale, përveç rasteve kur akuza është për kryengritje ose tradhti. Të enjten, një gjykatë në Seul vendosi se veprimet e Yoon më 3 dhjetor 2024 – veçanërisht dislokimi i trupave ushtarake për të rrethuar Asamblenë Kombëtare dhe urdhërimi i arrestimit të politikanëve – ishin akte për të përmbysur kushtetutën.
“Gjykata konstaton se qëllimi ishte paralizimi i asamblesë për një periudhë të konsiderueshme,” tha gjyqtari kryesues Ji Gwi-yeon gjatë shpalljes fajtor të Yoon si “kryengritësi kryesor”.
Prokurorët kërkuan dënimin me vdekje, duke e përshkruar Yoon si “të papenduar”. Ata argumentuan se një dënim më i lehtë mund të mos dërgonte një mesazh mjaftueshëm të fortë për ata që mund të dëshirojnë të tentojnë diçka të ngjashme.
Yoon kishte pretenduar më herët se deklaroi ligjin ushtarak për të mbrojtur vendin nga forcat “anti-shtetërore” që simpatizonin Korenë e Veriut. Por në javët që vijuan u bë e qartë se ai udhëhiqej nga sfida të tjera: ai ishte bërë një president pa fuqi (lame-duck), që përballej me rënie drastike të vlerësimeve, skandale dhe një opozitë që kërcënonte të hetonte gruan e tij për akuza korrupsioni.
Por edhe gjatë gjyqit të tij, ai vazhdoi të mbrohej për urdhrin e ligjit ushtarak, duke e quajtur atë “një masë për të mbrojtur lirinë dhe sovranitetin e popullit dhe për të ruajtur kombin dhe kushtetutën e tij”.
