Përqendrimi i Shtetet e Bashkuara në konfliktin me Iran mund të ndikojë drejtpërdrejt në kapacitetet mbrojtëse të Ukrainës, e cila përballet me një presion të vazhdueshëm raketor nga Rusia.
Që prej nisjes së sulmeve të SHBA-së dhe Izraelit ndaj Iranit, Teherani ka lëshuar qindra raketa balistike dhe dronë drejt vendeve të Gjirit. Shumë prej tyre janë neutralizuar me interceptorë PAC-3 të sistemit Patriot PAC-3 – një komponent kritik edhe për mbrojtjen ajrore të Ukrainës, veçanërisht për mbrojtjen e infrastrukturës energjetike dhe objektivave strategjikë nga raketat balistike ruse.
Sipas ekspertëve, prodhimi aktual — rreth 600 raketa PAC-3 në vit nga Lockheed Martin — nuk mjafton për të përballuar kërkesën e kombinuar të SHBA-së, aleatëve të Gjirit dhe Ukrainës. Alternativa evropiane, sistemi franko-italian SAMP/T, nuk ka rritur prodhimin në ritme të mjaftueshme për të kompensuar këtë hendek.
Perspektiva e furnizimit
Një lehtësim i mundshëm do të varej nga degradimi i kapaciteteve raketore iraniane përmes operacioneve amerikano-izraelite. Megjithatë, nëse konflikti zgjatet, presioni mbi zinxhirët e furnizimit pritet të intensifikohet.
Rusia ka demonstruar kapacitete të larta sulmuese: mbi 700 raketa gjatë fushatës dimërore kundër infrastrukturës energjetike të Ukrainës, përfshirë 32 raketa balistike brenda një nate të vetme muajin e kaluar. Kjo e bën varësinë e Kievit nga sistemet Patriot një faktor kritik për mbijetesën operacionale.
Shumica e sistemeve Patriot të dërguara në Ukrainë janë siguruar përmes Listës së Kërkesave të Prioritizuara për Ukrainën (PURL), një mekanizëm i udhëhequr nga NATO për blerjen e armatimeve amerikane.
Rreziku i vonesave
Burime diplomatike theksojnë se aleatët janë zotuar të dërgojnë 37 raketa PAC-3 që nga mesi i shkurtit.
Italia ka përjashtuar tërheqjen e mbrojtjes ajrore nga Ukraina për të mbështetur shtetet e Gjirit. Ekziston shqetësim se një konflikt i zgjatur me Iranin mund të shtyjë më tej dërgesat nën PURL.
Një zyrtar i lartë amerikan ka konfirmuar se prodhimi përballet me kufizime strukturore dhe se çdo përshkallëzim i zgjatur do të rëndonte situatën. Edhe pse Lockheed Martin ka njoftuar rritjen e prodhimit në 2,000 raketa në vit, kjo kapacitet shtesë nuk pritet të adresojë mungesat afatshkurtra.
Në këtë kontekst, balanca strategjike midis teatrove të ndryshme të operacioneve — Lindja e Mesme dhe Evropa Lindore — bëhet një sfidë logjistike dhe politike për Uashingtonin, me implikime të drejtpërdrejta për qëndrueshmërinë mbrojtëse të Ukrainës.
