Fermerët grekë janë shumë pranë ndërprerjes së grevave disajavore. Pas 40 ditësh bllokadash në rrugë, pika doganore dhe aeroporte, fermerët duket se po kërkojnë një “dalje heroike” nga skena, pasi siç duket, e kanë kuptuar se nuk mund të presin lëshime të mëtejshme nga qeveria.
Refuzimi i tyre i vazhdueshëm për t’u ulur në tryezën e bisedimeve ka filluar të gërryejë simpatinë e publikut. Ndonëse opinioni publik i njeh sfidat serioze me të cilat përballen fermerët, durimi ndaj ndërprerjeve të shkaktuara është ezauruar.
Bllokadat do çmontohen, por shumë probleme do mbeten të pazgjidhura. Prej dekadash, masat e marra në sektorin bujqësor kanë qenë afatshkurtra; edhe sot, nuk ka një strategji afatgjatë, asnjë plan shumëdekadësh për sektorin bujqësor të vendit. Ajo që nevojitet janë reforma thelbësore dhe modernizim, një model i ri dhe aplikimi i gjerë i njohurive shkencore dhe teknologjisë në fusha, elemente thelbësore për uljen e kostove të prodhimit. Në fund të fundit, kjo është ajo që ka vërtet rëndësi për çdo fermer, shkruan Kathimerini.
Një raport i fundit mbi sektorin parësor evropian (të dhënat e vitit 2020) ka nxjerrë në pah dobësitë strukturore të bujqësisë greke:
Tokat e vogla dhe të fragmentuara: Greqia është ndër vendet e BE-së me përqindjen më të lartë të fermave të vogla nën 5 hektarë. 74% e pronave greke janë të vogla, duke kultivuar së bashku vetëm 23% të tokës bujqësore të vendit.
Plakja e fermerëve: Në të gjithë BE-në, 33% e fermerëve janë mbi 65 vjeç, 6% janë nën 35 vjeç dhe 14% janë midis 35 dhe 44 vjeç. Në Greqi, megjithatë, vetëm 2-4% e fermerëve janë nën moshën 35 vjeç.
Mungesa e trajnimit: Më pak se 5% e fermerëve grekë kanë përfunduar arsimin formal bujqësor, krahasuar me mbi 70% në Holandë dhe Francë, veçanërisht mes fermerëve të rinj.
Për këto dobësi strukturore serioze, nuk po paraqitet asnjë propozim domethënës dhe nuk ekziston asnjë plan koherent – as nga fermerët dhe as nga qeveria, shkruan Kathimerini.
Përgjegjësia është e ndarë. Shumica e fermerëve nuk duken të gatshëm të planifikojnë për të ardhmen e bujqësisë greke, të organizohen apo të investojnë në modernizim, ndërkohë që qeveritë e njëpasnjëshme, si kjo aktualja, janë mbështetur te shpërndarja e parave për të çmontuar bllokadat. Rezultati është receta perfekte për të garantuar që asgjë të mos ndryshojë.
